Inspiratie | Blog

Afgelopen zaterdag ging ik in de Westrand in Dilbeek kijken naar een concert van de Concertband Pede. Voor de gelegenheid waren er een tiental strijkers uitgenodigd en de bekende pianist Pietro Raman. 

Op een dag kwam mijn zoon, toen 18 jaar, terug van school en had een kaars bij. Hij had die gekocht in het station ten voordele van Amnestie International. Ik vond dat een mooi gebaar en zette die op de kast. "'t is om te laten branden voor mijn examen", zei hij.

Deze fontein heb ik in de tuin van de Missionaires de Paris (MEP) in Rue de Bac gezien. 

Ik moet u niet vertellen dat het lente is en alle voorjaarsbloemen ons al verwend hebben. Eerst de warme zon en dan de nodige regen maakten dat alle bloeiers er bij wilden zijn. Ik woon hier intussen zo’n twaalf jaar en ken zo stilaan de bloemen en planten rond de kerk en in de tuin. En toch wist de natuur vorige week weer te verrassen. 

Mijn eerste sprookjesboek dat ik kreeg was: 'Het meisje met de zwavelstokjes'. Het was een intriest verhaal, dat ik eigenlijk niet helemaal begreep. Waarschijnlijk was ik nog wat te klein om het te kunnen snappen.

Drie keer per jaar komen wij na de eucharistieviering van 10 uur in de Verrijzeniskerk, gelegen in de Paloke-wijk in Sint-Jans-Molenbeek, samen voor een geloofsgesprek. 

Zaterdag 30 mei was het feest in de kerk van Sint-Jozef Evere. Het Verschuerenorgel werd ingehuldigd en gezegend tijdens een tweetalige eucharistieviering. 

Je hebt het beslist al eens meegemaakt, dat je een lied hoort en dat je denkt dat lied verwoord nu eens helemaal wat ik voel of wat ik herken in mijn eigen leven. Vrijdagavond mocht ik dat meemaken.

Op Pinkstermaandag kwam de Charles de Foucauldfamilie van Brussel bijeen. Dat zijn de Kleine Zusters van Nazareth, de Petites Soeurs de l’Evangile, de Petits Frères de Jésus en de Petits Frères de l’Evangile, de Lekenfraterniteiten en de Priesterfraterniteit. Ik zat zelf ooit in een priesterfraterniteit in Leuven en voel me nog steeds verbonden met deze spiritualiteit. 

Deze week moest ik in de sacristie zijn. Op het slot van de deur plakte een witte sticker. Vreemd!? Is het slot kapot of is er een andere reden? 

Deze woorden klinken je wellicht bekend. Ze komen uit de mond van Jezus en we kennen de antwoorden van de leerlingen. Het is ook de titel van een boek van de Nederlandse dichter en schrijver Willem Jan Otten. 

Ik moet jullie iets bekennen, ik heb mij eigenlijk nooit echt verdiept in het levensverhaal van Heiligen. Misschien omdat ik het op mijn weg nooit echt nodig had. Langs de verhalen die ik bij Godly Play mocht vertellen heb ik al enkele Heiligen ontdekt. Het zijn stuk voor stuk mensen die een duidelijke keuze maakten in hun leven, ongeacht wat er gebeurde.