Scoutentiek

Scoutentiek! Dat was de jaarleuze van Scouts en Gidsen Vlaanderen tijdens het voorbije scoutsjaar. Met die slogan wilden scouts en gidsen terugkeren naar de essentie van scouting. Van nature zijn zij immers padvinders: mensen die eropuit trekken om te ontdekken en te verkennen, en die elkaar gidsen langs soms onbekende wegen. Daarbij horen tradities en rituelen die het scout-zijn zo eigen maken.

Op vrijdag 24 juli was ik te gast bij de Scouts Paloke, die hun kamp hadden opgeslagen in een deelgemeente van Bertrix. Daar woonde ik de jaarlijkse belofteviering bij. Enkele dagen vergezelde ik de scouts van Evere, die verbleven in een deelgemeente van Couvin. Op zaterdag 25 juli sloten zij hun kamp af met een eucharistieviering, waaraan ook de ouders deelnamen die hun kinderen kwamen ophalen.

Tijdens zulke bezinningsmomenten of vieringen lees ik telkens enkele verzen uit het evangelie van de zondag. Ditmaal ging het over de schat die verborgen ligt in een akker en over de koopman die op zoek is naar de kostbare parel (Matteüs 13,44-52). Ik stelde de scouts de vraag: welke schat of welke kostbare parel heb jij tijdens dit kamp gevonden?

Met die vraag wilde ik hen laten stilstaan bij alles wat hun zomaar geschonken wordt: vriendschap, verbondenheid, spel, avontuur en onvergetelijke momenten. Dat alles doet jonge mensen groeien in verwondering: voor elkaar, voor de wereld en voor Iemand of datgene die groter is dan henzelf.

Tegelijk ervaren zij dat een scoutskamp niet vanzelf ontstaat. Tenten worden opgeslagen, kampconstructies worden gesjord en een hechte kampgemeenschap groeit dankzij de inzet van velen. Wat een rijkdom als je dit kan ontdekken: parels en schatten die je gegeven worden en waar je tegelijk ook naar zoekt en die je met elkaar opbouwt..

Pastor Johan Dobbelaere