Geworteld

Begin deze maand maakte ik met een collega een wandeling in het Zoniënwoud. Tijdens de warme en hete zomerdagen is dit bos, een oase van schaduw en dragelijke temperaturen.
Het was dus aangenaam toeven op deze plek. En toch is het daar niet altijd peis en vree. Het viel me op hoeveel dood hout er lag op de grond. Dan kwam deze plek waar de foto genomen is. Verschillende bomen waren helemaal ontworteld. Deze had in zijn val zelfs een deel van de kasseiweg meegesleurd. Hij was niet de enige die geveld lag. In zijn buurt was er bovendien eentje die nog wat jonger was, helemaal in twee gespleten, wat een uitzonderlijk beeld opleverde. Van de fameuze zomer in 1976, waarmee de huidige vaak werd vergeleken in de pers, herinner ik me dat toen heel beuken op stam gestorven waren door de droogte. Beuken hebben een zeer oppervlakkig wortelstel. Hun wortels reiken niet diep in de grond met alle gevolgen van dien. Ook bij deze, nu niet door de droogte maar wellicht door een plaatselijke windstoot. Goed en diep geworteld zijn. Het geldt niet alleen voor bomen en planten maar ook voor mensen. Leven we oppervlakkig of zoeken we verankering diep in de grond van het leven en onze spiritualiteit? Hoe dieper onze wortels reiken hoe beter we de stormen van het leven zullen doorstaan. Denk aan de korte parabel die Jezus vertelde over de wijze man die zijn huis bouwde op de rots en de andere die het op zand had gebouwd (Matteüs 7, 21-29). Je kent het vervolg wel. Vakantie is naast een tijd van ontspanning ook een ideale periode om wat verdieping op te zoeken …

Pastor Guido