Kijken van boven…

Eén van de afgelopen weekends had ik mijn Zwitserse vrienden op bezoek.  Na Anderlecht stond op zondagnamiddag ook een bezoek aan Brussel op de agenda. Het terras op het Muziekinstrumentenmuseum was bij een vorig bezoek al aan bod gekomen en nu was het de beurt aan het terras van de biertempel (Belgian Beertemple). Je vindt hem in het voormalig Beursgebouw, centraal in het stadscentrum. In de bar kan je zo’n 150 biersoorten proeven maar het ging ons die vooravond meer om het uitzicht over de binnenstad. Je kan in alle richtingen een blik over de stad werpen en hoewel je niet zo hoog staat is het uitzicht toch wel de moeite. Je ziet er prachtige gebouwen maar ook de grauwe onpersoonlijke gevels die Brusselse architecten op hun tekentafels ontwierpen. Het stadhuis en de kathedraal spannen de kroon en verder op de voorgrond de Sint-Niklaaskerk helemaal ingepakt door huizen rondom.  In de Boterstraat lopen mensen af en aan de Grote Markt. Daar waren nog steeds proclamaties bezig van de afgestudeerden van de universiteiten ULB en VUB. Het is een bijzonder zicht om al die mensen als kleine figuurtjes heen en weer te zien bewegen. Wie zijn ze en wat is hun verhaal? Toeristen op zoek naar een souvenir uit die Europese hoofdstad, daklozen vragend wat eten alvorens een rustige en veilige plek op te zoeken voor de nacht, eenzamen uitkijkend naar wat warmte en vriendschap. Hoe zou God naar ons zoeken en bezig zijn kijken? Met een milde blik zoals Jezus in het evangelie? Met gefronste wenkbrauwen of een tevreden glimlach? Ik vermoed met verwondering en soms ook bewondering om wat mensen in deze stad voor mekaar willen betekenen. Naast schietpartijen en geweld gebeuren er ook veel mooie en solidaire dingen in onze stad. En dat stemt me hoopvol en schept toekomst…

Pastor Guido