Voetwassing op Witte Donderdag

In tegenstelling tot de chrismaviering, waarvoor de kathedraal goed vol zat, waren we in de Sint-Jozefskerk in Evere met een vrij kleine groep voor de herdenkingsviering van Witte Donderdag. Er werd die avond nog in vier andere kerken van onze Paulusgemeenschappen samengekomen om het Laatste Avondmaal van Jezus en zijn apostelen te herdenken.

Pastor Peter, die teruggekomen was uit Rome, was die middag ook al voorgegaan in de viering in de Home Decamps om daar samen met de bewoners en enkele ziekenbezoekers Pasen te vieren.

Bij het binnenkomen in de Sint-Jozefskerk viel het onmiddellijk op dat er vooraan twaalf stoelen in een grote halve cirkel klaarstonden. Want net als Jezus zou onze voorganger, bijgestaan door diaken Dirk, in deze viering ook de voeten van een tiental aanwezigen wassen, als teken van uiterste dienstbaarheid.

We startten de avond met het lied 'Zo lief heeft God de wereld gehad dat Hij zijn eengeboren Zoon heeft gezonden, opdat wij allen zouden leven en nooit verloren gaan'. En ook tijdens zijn homilie legde pastor Peter er de nadruk op hoeveel God van ons mensen houdt door zijn Zoon te zenden. Die immense liefde bevestigt Jezus tijdens het Laatste Avondmaal. Het is zeker geen feestelijk diner en ook geen potluck. Het valt eerder te vergelijken met een rouwtafel na een begrafenis, zo vertelde pastor Peter. Jezus weet immers wat er aankomt, wat hem te wachten staat, want zoals in de Schrift te lezen staat, was zijn uur gekomen. En toch wast Hij de voeten van zijn leerlingen om hen zo te wijzen op zijn verbondenheid en vooral zijn dienstbaarheid tot het uiterste toe. Zo gebeurde ook die avond door pastor Peter tijdens deze heel ingetogen herdenkingsviering.

Op het einde van de avond volgden we allen in processie het sacrament naar het zijaltaar, waar het uitgestald werd voor een stille aanbidding. Zo gingen we de avond in op weg naar Goede Vrijdag.

Ria V.A.

foto's: Dirk Adams