Parabel over een waterput en 'gouden draden'
Elke maand zorgen pastor Mariëtte en pastor Chris voor een Godly Play in de Sint Jozefskerk in Evere. Het onderwerp kan variëren. De ene keer gaat het over een belangrijke dag in de christelijke kalender, de andere keer komt een bekende of minder bekende figuur aan bod.
Woensdag 17 juni was het weer zover. Nieuwsgierig vroegen we ons af wat nú het onderwerp van de bijeenkomst zou zijn. Wel, pastor Mariëtte haalde een houtkleurige doos boven en gaf aan dat het deze keer over parabels zal gaan. En stelde dan uiteraard gelijk de vraag: ”weten jullie wat een parabel is?” Ja, hoor, het is een gelijkenis die Jezus vaak vertelde om duidelijk te maken wat hij precies bedoelde met zijn boodschap! Oké dus. We dachten aan een klassieke parabel van Jezus. Maar neen, hoor! Parabels van Jezus zitten in een Gouden Doos, maar deze is houtkleurig. Ja, daar zaten we dan. Daarna legde Mariëtte een lichtbruine stof op tafel, zonder groene of blauwe kleur. Die stelde zand of de woestijn voor. Deze keer geen écht zand, zoals in andere Godly Play verhalen. En verder komt er ook nog een pot, of is het een put(?), een emmer en gouden draden. Voorwaar vreemde elementen in een parabel. Maar waarvoor staan deze “elementen” in het midden van een oneindige en lege woestijn? De waterput bevat ogenschijnlijk geen water, tot je erboven gaat hangen en de koelte van het water in de diepte kan voelen. Dus, heel diep is er wat te vinden, dat zorgt voor leven, zeker in de woestijn. Maar hoe kom je aan dat water? Aha, er is ook een emmer! Maar hoe kan die emmer bij dat water? Ook daarvoor zijn hulpmiddelen beschikbaar: de gouden draden! Die knoop je aan elkaar én je geraakt aan het water! Eenvoudig toch? Of niet? Op een dag passeerde een man bij de waterput en stopte. Hij zag de emmer en de gouden draden en dacht na. Hij nam de emmer en bond er de draden aan en die bleken net lang genoeg om water uit de put te scheppen. Joepie. We mochten allemaal meegenieten van dit lekkere, frisse water! En toen de man deze plaats verliet, dacht hij na wat hij met de emmer en de draden zou doen. Uiteindelijk besliste hij om alles weer los te maken en terug op de oorspronkelijke plaats te leggen. Dat maakt dat een volgende voorbijganger zelf kan beslissen wat hij ermee doet: aan elkaar knopen en de emmer in de put laten zakken of alles laten liggen en gewoon verder stappen. Wat zou jij doen? Welk einde verkies jij? En waar zit jij ergens in dit verhaal? Voorwaar geen gemakkelijke vragen, nietwaar. De meerderheid koos wel voor het laten liggen van de geknoopte draden en emmer… om volgende voorbijgangers te helpen. Maar uiteraard heeft het ook zin om nieuwe voorbijgangers zelf te laten beslissen wat ze doen. De vragen over deze “Parabel van de parabels” bleven nog een hele tijd in de hoofden van de aanwezigen hangen. Maar intussen was het tijd voor het ontmoetingscafé en voor een kopje lekkere koffie met koekjes en we trokken daarvoor samen naar de pastorie.
Vergeet niet: elke woensdag van 14 tot 16 uur is er een Bezinnings- en Ontmoetingscafé in de pastorie van Sint Jozef. Ook in de vakantie! Kom jij ook eens langs?
Dirk A.
© D. Adams
