Godly Play over de Profeet Elia die op God vertrouwt!
Op woensdag 12 augustus, hadden we afspraak in de kerk voor het Godly Play verhaal over de Profeet Elia. Een profeet is iemand die heel dicht bij God leeft en weet wat God wil. En die woorden van God wil hij doorgeven aan alle mensen, ook aan koningen.
Eén van die koningen was koning Achab, getrouwd met prinses Izebel. De nieuwe koningin bracht o.m. Baäl mee, de god van de storm en de vruchtbaarheid. Daarnaast kwamen er nog meerdere nieuwe goden mee.
Elia voorspelde – op aangeven van God – verzengende hitte en grote droogte in het land. En zo geschiedde. De rivieren droogden op. Er was geen water en geen eten meer. Koning Achab was woedend op Elia en wou zich wreken. Maar gelukkig kreeg Elia hulp van de God van Israel. Die stuurde raven naar Elia om hem elke ochtend en avond te voorzien van brood en vlees. En water kon hij drinken uit de beek. Zo kon hij overleven. Maar ook de beek droogde uit en God gaf Elia de opdracht om te vertrekken en op zoek te gaan naar een arme weduwe. Die zou hem meel en olie geven. En in ruil zou God haar bedanken door te maken dat haar meel en olie nooit zou opraken. En zo was het!
En op een dag, liet God aan Elia weten dat de droogte zou stoppen en dat het weer zou regenen. Daarvoor moest Elia terugkeren naar koning Achab en hem voorstellen om twee altaren te bouwen, één voor de god Baäl en één voor de Heer. Er werd hout en een offer op de altaren gelegd maar er mocht geen vuur worden aangestoken want de god die zou antwoorden met vuur uit de hemel, zou de ware God zijn!
De profeten van Baäl begonnen te bidden, riepen van de ochtend tot de middag, dansten om het altaar en sneden zichzelf met messen. Maar het bleef stil!
En toen was het de beurt aan Elia. Hij herstelde het altaar van de Heer met twaalf stenen, voor de twaalf stammen van Israël, groef een diepe geul om het altaar, goot kruiken water over het hout en het offer. Elia stapte naar voren en bad: ”Heer, laat zien dat u God bent”… En terstond viel er vuur uit de hemel! Het verteerde alles. En toen het volk dit zag, vielen ze op de knieën en riepen: “De Heer is God!” En kort daarna stak een stevige wind op en begon het hard te regenen. De droogte was voorbij!
Maar nog waren koning Achab en koningin Izebel niet overtuigd. Ze lieten Elia opsporen om hem te doden. En de profeet moest weer vluchten, veertig dagen en nachten door de woestijn, tot hij bij de berg van God, de Horeb, kwam. God beval hem op de berg te gaan staan en achtereenvolgens passeerden daar een zware storm, een hevige aardbeving en een groot vuur. Maar de Heer “zat” niet in dit natuurgeweld. Daarna werd het stil… en kwam het suizen van een zachte stilte. Elia wist dat God heel dichtbij was, niet in het geweld maar in de stilte!
Het verhaal eindigt met het sterven van de Profeet, maar niet zoals andere, gewone mensen. Hij werd in een wagen van vuur en met paarden van vuur door een stormwind opgenomen in de hemel!
En zoals bij elke Godly Play, krijgen we tijd om te reageren op het verhaal. Zelf was ik verbaasd dat er raven als helpers van God opdoken! Raven staan nu eenmaal bekend als onreine en gierige roofvogels. Maar de inzet van raven, zoals in andere verhalen in de bijbel, toont aan dat God onverwachte en eigenzinnige middelen gebruikt om zijn profeten te redden en te voeden. Zonder enige twijfel mogen we besluiten dat de profeet Elia eindeloos veel vertrouwen had in God. Zijn leuze is zonder enige twijfel: "Wie op God vertrouwt, vindt altijd hoop voor de toekomst."
Dirk A. © D. Adams
