Mozes vertrouwt op God
Hopelijk heb je al wel eens het geluk gehad om een Godly Play-verhaal bij te wonen? In het begin was het vooral bedoeld voor kinderen, maar sinds enkele jaren wordt dit in onze Paulusgemeenschappen ook verteld voor volwassenen. Eigenlijk is het de bedoeling om een kernverhaal uit de bijbel op een begrijpelijke wijze te vertellen aan de hand van figuurtjes. Maar daarna komt meestal ook het serieuzere werk! We gaan dan in op de diepere betekenis van het verhaal én we worden aangespoord om te vertellen wat we zelf als het belangrijkste ervaren.
Op woensdag 16 september verzamelden we weer met een mooi groepje in de kerk van Sint Jozef. Bij elke Godly Play, één keer per maand, starten we in de kerk met pastor Mariette of pastor Chris en gaan daarna naar het Ontmoetings- en bezinningscafé in de pastorie.
En deze keer gaat het verhaal over het leven van Mozes in Egypte en over zijn oneindig vertrouwen in God. Maar hij wordt niet altijd gesteund door zijn volk.
Mozes wordt als baby te vondeling gelegd tussen het riet aan de Nijl. Zijn moeder hoopt dat hij door iemand wordt gevonden en goed opgevoed. En dat gebeurt ook! Het is niemand minder dan de dochter van de Farao die Mozes in het mandje vindt.
En daar begint dus het verhaal van Mozes als trouwe volgeling van God. Hij weet dat hij het volk van God zal helpen vluchten uit Egypte maar zelf zal hij het Beloofde land nooit bereiken. Dat zal bij Mozes wel heel hard zijn aangekomen, maar hij wil het hogere doel van God – Zijn volk redden uit de slavernij in Egypte – koste wat het kost dienen.
Nu het volk van God weg is uit de slavernij, is het vrij! Maar waar moeten ze heen? Hoe kunnen ze overleven? God helpt hen door elke morgen manna te laten regenen. Zo overleeft het volk.
Ze komen aan bij een grote, heilige berg: de berg Sinaï of ook nog Horeb genoemd. De top zit in de wolken en is bedekt met rook en vuur. Mozes wil dicht bij God zijn en stapt de berg op. Het volk is bang en blijft beneden. God geeft daar aan Mozes de stenen tafels met de “Tien Beste Wegen om te leven” of de Tien Geboden. Na veertig dagen komt Mozes de berg af. Hij is heel blij omdat hij eindelijk kan tonen dat God het goed voorheeft met zijn volk! Maar in plaats van God en Mozes te eren, spreken ze Aäron, de broer van Mozes aan om een zichtbare god – “een gouden kalf” - te maken, niet één die verscholen zit achter wolken! En dan voltrekt zich één van de meest dramatische momenten uit de hele trektocht door de woestijn: Mozes slaat de stenen tafels kapot! En dat is uit woede, uit frustratie, maar het vertrouwen van Mozes in God is zo groot, dat hij telkens opnieuw voor zijn volk spreekt. Hij kan en wil hen niet achter laten, ondanks alles! Dat zorgt ervoor dat hij opnieuw de berg opgaat om te smeken om vergeving voor zijn volk. En God schenkt genade en draagt Mozes op om zelf twee nieuwe stenen platen te maken. Wat hij ook graag wil doen voor het volk.
Mozes heeft zijn hele leven gegeven voor een doel dat hij zelf niet mag meemaken. Dit is heel herkenbaar: allemaal hebben we dromen of projecten die we in ons leven starten maar niet kunnen realiseren. Maar volgende vraag is dan ook een hele uitdaging: “Kun je vrede hebben met het zaaien, zonder dat je zelf oogst?”
D. Adams
