Voor wie steek jij een kaarsje aan?
Op een dag kwam mijn zoon, toen 18 jaar, terug van school en had een kaars bij. Hij had die gekocht in het station ten voordele van Amnestie International. Ik vond dat een mooi gebaar en zette de kaars op de kast. "'t is om te laten branden voor mijn examen", zei hij. Toen moest ik even slikken want hij zat in een periode waar geloven niet direct een plaats kreeg, en toch... Het maakte mij heel blij.
Je hoort het ook dikwijls zeggen als mensen je hun miserie vertellen: ziekte, ruzie, job verlies, opgebrand,... "Denk eens aan mij", een onrechtstreekse manier om te zeggen "Wil je voor mij bidden?"
Zou het echt helpen als we bidden, als we kaarsjes branden? Ik weet dat wanneer ik bid het mij rust geeft, ik voel een soort nabijheid, alsof er iemand een schouder geeft, ik krijg ademruimte en weet mij gedragen . Wanneer je je gedragen weet krijg je energie en vind je vaak de moed om verder te doen. Gebed heelt, liefde heelt.
Wat mij getroffen heeft in het filmpje van de Alpha cursus is het getuigenis van een man die al 15 jaar ziek was. Hij bad heel veel, hij bad ook veel voor andere mensen. Nadien kwamen ze hem soms vertellen hoe het bidden hen geholpen had. Hoe ze er sterker door geworden zijn, of genezen werden naar lichaam en geest.
In zijn kerkgemeenschap werd ook voor Hem gebeden, maar enige lichamelijke verbetering kwam er niet. De reporter vroeg hem of hij dat niet frustrerend vond. Hij antwoordde "Het mooiste geschenk heb ik al gekregen: het eeuwig leven". Door het gebed voelde hij zich zo verbonden met God, dat het eeuwig leven voor hem al 'hier en nu' was.
Dat is de eigenlijke kracht van het gebed: God voelen hier en nu.
Voor wie laat jij een kaarsje branden? Wie neem jij op in je gebed?
Pastor Mariette
Krijg je de blog nog niet? Wens je de blog in je mailbox te ontvangen? Schrijf je dan hier in:
Voor de vroegere artikels kan je hier terecht