Verweven leven
15 augustus is het bij de Kleine Zusters jaarlijks een feestelijke dag. Dan komen alle fraterniteiten en vrienden en familie samen in Gent. Dit jaar was het een bijzonder feestjaar omdat de Kleine Zusters 60 jaar geleden gestart zijn, vanuit de spiritualiteit van Mgr. Cardijn en Charles de Foucauld. Lieve Cosyns, die aan de wieg stond, heeft het ooit zo mooi uitgedrukt: ‘We wilden heel dicht bij de mensen leven, gewoon, niet afstandelijk, de levensomstandigheden delen van de gewone mensen, een open deur en een heel lage drempel, zodat men in ons leven het evangelie en Jezus zelf zou leren kennen’ ( uit 50 jaar Fraterniteit, Kleine Zusters van Nazareth ).In die geest is men al 60 jaar lang onderweg in kleine fraterniteiten, in een paar steden in ons land, waaronder Brussel. Dit werd gevierd in een volle Sint-Michielskerk in Gent. Zelf kon ik de viering niet bijwonen maar kon nog wel een stukje van de receptie meemaken en zo de Kleine Zusters feliciteren voor hun getuigenis van een gegeven leven. ‘60 jaar verweven leven’ was het centrale thema en in aanloop en voorbereiding naar dit feest werd in elke fraterniteit een klein tapijtje geweven en tijdens de vergaderingen van de raad dit groter exemplaar dat samen met de andere vooraan opgesteld stond. Een mooi beeld van hun leven: met de charisma’s van elkeen wordt een warme fraterniteit geweven, verbonden met de mensen uit de buurt. Het zegt ook iets van ons leven als mens en als christen: we zijn geen individu alleen maar verweven met velen die ons mee maken tot de persoon en de christen die we nu zijn. Met de jaren wordt het tapijtje van ons leven mooier, verscheidener en rijker. Het groeit door te durven vertrouwen op anderen en op de Heer, zoals broeder Charles het deed. Zijn gebed verwoordt het ten volle:
Vader, ik verlaat mij op Jou
doe met mij wat jij goedvindt
wat jij ook met mij doen wilt
ik dank je.
Tot alles ben ik bereid
alles aanvaard ik
als jouw wil maar geschiedt in mij
en in al je schepselen
niets anders verlang ik, mijn God.
Ik leg mijn leven in jouw handen
ik geef mij aan jou, mijn God
met heel de liefde van mijn hart
omdat ik je bemin
omdat het voor mij
een noodzaak van liefde is
mij te geven
mij zonder voorbehoud
op jou te verlaten
met een oneindig vertrouwen
want jij bent mijn Vader.
Pastor Guido
Krijg je de blog nog niet? Wens je de blog in je mailbox te ontvangen? Schrijf je dan hier in:
Voor de vroegere artikels kan je hier terecht