Opfleuren

Als ik dit schrijf is staat al de tweede ijsheilige op de kalender. Ken je ze nog? Mamertius, Pancratius, Servatius en Bonifatius en dit jaar zijn ze precies op tijd en dat laat zich voelen: zo’n 12° vandaag en ’s morgens nog een stuk kouder. Je kan er veel op verwedden want steeds komt er rond deze tijd (soms wat vroeger of later) een koudere periode. Heel wat weerspreuken gaan ook terug op deze ijsheiligen: ‘Al is Mamertus oud en grijs, hij houdt van vriezen en van ijs.’ ;‘Van nachtvorst ben je nimmer vrij, als Bonifaas nog niet is voorbij’. De ijsheiligen herinneren ons er aan dat het weer ons leven vroeger sterk kleurde en zeker voor de land- en tuinbouw, een grote rol speelde.  Met steeds minder landbouwgrond lijkt dat belang vandaag wat afgenomen maar de recent groeiende aandacht voor het klimaat toont ons het grote belang ervan. Het gaat om een thema dat elk levend wezen aanbelangt. Dus volgen we met argusogen hoe het weer evolueert. Als was het maar om te weten of de volgende BBQ kan doorgaan of niet. Ijsheiligen of niet, de plantjes die ik vorige week gekocht had moesten dringend in de bakken of in mijn bloemenmuur. En zo geschiedde, ze staan netjes op hun plek. Mijn balkon ziet er ineens weer anders uit. De schraalheid van de lege bakken heeft plaats gemaakt voor een kleurrijk geheel. Mijn balkon is letterlijk opgefleurd. Maar ook ikzelf. Iets planten waarvan ik weet dat ik er de komende maanden volop kan van genieten maakt me blij. Het moet helemaal niet maar net dat maakt de tevredenheid nu des te groter. Planten en zaaien heeft met geloof in de groeikracht te maken. Water en licht zijn ook nodig maar de kracht zit binnen in de plantjes zelf. Is het ook niet zo met mensen? Als je in hun groeikracht gelooft kunnen ze zich ontplooien. Er is er Eén die altijd in ons gelooft…

Pastor Guido