Kwetsbaar

Op vakantie zag ik tijdens verschillende wandelingen een vos en een ree. Telkens in volle natuur aan de rand van de weg bij een bos. Ze zochten de veilige beschutting op van het struikgewas en de bomen. Dichter bij huis in de tuin was er één huisjesslak die dagelijks haar ontdekkingstocht begon ondanks de grote hitte. In de koelere ochtend was ze van de partij. Ze toonde zich in volle glorie en torste haar huisje met zich mee. Op de tast met de voelsprieten schoof ze langzaam vooruit. Geen haast bij zo’n dier. Bij de minste onraad kromp ze ineen en indien nodig trekt ze zelfs helemaal  naar binnen. Zo’n huisje beschermt haar naakte lichaam tot op zekering hoogte. Eén mensenvoet kan haar al dan niet ongewild verpletteren. Daar is zo’n schelp niet tegen bestand. Het is een zeer kwetsbaar bestaan en een makkelijke prooi voor andere dieren. Ook als mens zijn we kwetsbaar en fragiel. Eén adertje dat springt, één bloedklonter op de verkeerde plaats en ons leven wordt bedreigd. Anderen kennen financiële zorgen en één grote tegenslag kan hen in een zeer precaire situatie brengen. Het leven kan verrassend uit de hoek komen en ons helemaal ontwapenen. Ondanks alle vooruitgang qua techniek en wetenschap blijft dat wondere lichaam van ons heel kwetsbaar. Laat deze kwetsbaarheid ons niet weerhouden van te leven. Deze huisjeslak blijft haar weg zoeken ondanks haar kwetsbaarheid, slechts beschermd door een broze schelp. Laten we haar voorbeeld volgen en niet te veel in onze schelp kruipen.  

Pastor Guido