Klein en groot

Tijdens de voorbije mooie zonnige dagen maakte ik met een vriendin een wandeling in het domein Groenenberg in Gaasbeek. Het ligt tegenover het bekende kasteel van Gaasbeek. Het geheel in Engelse landschapsstijl omvat zo’n 45 hectaren aan open grasvelden, gebogen bosranden en kronkelende paden. Er staat ook een kasteeltje dat vandaag dienst doet als werkplek voor de medewerkers van het Agentschap voor Natuur en Bos. Wat een plek om te mogen werken! Ik laat het domein vaak zien aan vrienden die van andere provincies komen maar ik had geen weet van de prachtige Camelia’s die er nu stonden te bloeien en die mijn vriendin me wilde laten zien. Je moest even van de grotere paden en een paadje vol met boomschorsschilfers volgen. Ik liep vol bewondering tussen de witte, roze en rode struiken door en ineens rezen er twee reuzen van sequoia’s op aan de weiderand. Deze bomen hebben me sinds mijn jeugd steeds geïntrigeerd. Hoe groot en sterk ze ook zijn, hun schors is zo zacht dat je er gerust met je vuisten mag tegen slaan en een robbertje boksen. Dat leerde ik ooit bij de scouts. Ook nu wilde ik de boom even voelen. Niet dat ik zo weg ben van wat men nu boomtherapie noemt en waarbij je een boom een tijdlang gaat omhelzen maar het brengt me wel dichter bij de natuur. Ik maak er deel van uit. Vaak gedragen we ons als mensheid als degenen die van buitenaf naar de natuur kijken en er alles mee gaan doen wat we willen. We gaan haar overheersen. Maar dank zij haar leven we net. Ook voor mijn gelovig in het leven staan helpt ze mij. In deze lentetijd laat ze ons zien hoe het leven altijd weer herneemt en dood niet het einde is. Op deze wandeling kwam ik kleine plantjes tegen, mooie struiken vol bloemen en de grote bomen die er bovenuit torenden. Een harmonieus geheel. Zouden we als mensen die verschillen, ook zo harmonieus kunnen samenleven? Ik denk dat het Gods droom is…

Pastor Guido