Buiten de lijntjes kleuren

Af en toe is het leuk om eens dingen te doen die je nog nooit hebt uitgeprobeerd. Uit je comfortzone komen zoals men dat zo mooi kan zeggen. Vorige week was zo’n avond. Binnen mijn familie is er iemand die onder de naam ‘Il creativo’ aquarellessen geeft voor beginners. Aquarellen sprak me al langer aan maar ik ben niet zo’n goede tekenaar en dus kwam ik er nooit toe. Maar een post op facebook voor een lesavond waarop ik vrij was, trok me over de streep. Binnen een tijdsbestek van drie uur zouden we met ons groepjes van zes personen, vier verjaardagkaartjes maken. Het begon met het kalkeren van de vier tekeningen om ze dan over te zetten op het tekenblok. Dan konden we na de technische uitleg aan de slag voor een eerste tekening. Het was uittesten en ontdekken wat de juiste verhouding is tussen de verf en het gebruikte water, niet zo makkelijk trouwens. Ook het mengen van kleuren om bijvoorbeeld grijs te bekomen was een hele oefening. Hoe verder de avond vorderde hoe meer ik er zin in kreeg en de eerste beginselen begon te verstaan en onder de knie kreeg. We waren allemaal zeer geconcentreerd bezig, af en toe onderbroken door wat commentaar of een vraag. Naast het creatieve vond ik dat geconcentreerd zijn zo sterk. Je bent helemaal gefocust en tegelijk komt er iets moois op papier. Het geeft zo een grote rust, je vergeet alle beslommeringen die je bezighouden want je gaat helemaal op in dat ene. Ligt daar niet een sleutel ook voor onze innerlijke rust? Ons richten op één zaak tegelijk en niet van hier naar daar hollen en aanwezig blijven in het hier en nu? Probeer het maar, binnen kort krijgen we een langere oefentijd tijdens de veertigdagentijd.

Pastor Guido