Inspiratie | Blog

Een van mijn  mooiste herinneringen uit mijn kindertijd is wanneer ik 's morgensvroeg wakker werd en nog even kon nasoezen. Ik lag dan te luisteren naar mijn moeder die aan het zingen was. Ze was dan aan het breien, het was haar momentje. Nog even, voor de kinderen wakker waren,  zich  uitleven in haar breiwerk. Het maakte haar gelukkig. 

15 augustus is het bij de Kleine Zusters jaarlijks een feestelijke dag. Dan komen alle fraterniteiten en vrienden en familie samen in Gent. Dit jaar was het een bijzonder feestjaar omdat de Kleine Zusters 60 jaar geleden gestart zijn, vanuit de spiritualiteit van Mgr. Cardijn en Charles de Foucauld. Lieve Cosyns, die aan de wieg stond, heeft het ooit zo mooi uitgedrukt:

Op vakantie zag ik tijdens verschillende wandelingen een vos en een ree. Telkens in volle natuur aan de rand van de weg bij een bos. Ze zochten de veilige beschutting op van het struikgewas en de bomen. 

Is het zinnetje uit het evangelie bij jou ook blijven hangen?  ‘En jullie, wie zeggen jullie dat Ik ben?’ Die vraag stelt Jezus aan zijn leerlingen. Wie is Jezus? Wie zeggen de mensen dat Hij is? Die vraag stelt Hij ook aan mij. Welk antwoord geef ik? 
 

Tijdens mijn verlof in Frankrijk ging ik in de buurt van onze vakantieplaats naar een reuzenlabyrint dicht bij Guéret. Het is een enorm plantendoolhof van 22.000 m² met 4,5 km aan paden. 

Het valt mij op dat er in heel veel Bijbelverhalen mensen 'op weg' zijn. Laatst ook nog bij het Hoogfeest van Maria Tenhemelopneming: Maria ging op weg naar haar nicht Elisabeth. Zij wachtte niet af tot men het haar vroeg. Zij nam zelf het initiatief. Zij voorzag dat er nood was en zij ging op weg. 

Ik was laatst een beetje aan het rondrijden in Vlaanderen op de weg terug van Gent, en kwam langs het stadje Oudenaarde. Benieuwd naar deze stad parkeerde ik de auto en liep wat rond in het centrum. 

Is het jullie al opgevallen hoe weinig wespen er zijn dit jaar? Zowel op het Pluskamp en het Chirokamp bleven we gespaard van een mogelijke wespenplaag. 

Elke maand wordt tijdens het wekelijkse Ontmoetings- en Bezinningscafé een Godly Play verhaal verteld. Woensdag is het mijn beurt en ik vertel het verhaal van de profeet Elia. Die man heeft best wel een heftig leven gehad, er gebeuren spectaculaire dingen. Maar waar ik de meeste boodschap aan heb is het stilste moment van het van zijn leven. 

Sommigen van jullie zijn wellicht reeds naar Halle gefietst langs het kanaal of de vaart zoals ze vaak benoemd wordt. Als je even doorrijdt richting Tubize en Ronquières kom je een indrukwekkende muurschildering tegen:  ‘Het Betoverde Bos’, zo’n 2000 m² groot. 

Op zoek naar een foto die bij een artikel past voor Kerk en leven viel ik op een afbeelding die al jaren in mijn bestanden zit. Sommigen onder jullie kennen het allicht. Een afbeelding die eigenlijk twee verschillende figuren voorstelt. Wat zie jij? Het hangt er van af met welke ogen je kijkt. 

Scoutentiek! Dat was de jaarleuze van Scouts en Gidsen Vlaanderen tijdens het voorbije scoutsjaar. Met die slogan wilden scouts en gidsen terugkeren naar de essentie van scouting. Van nature zijn zij immers padvinders: mensen die eropuit trekken om te ontdekken en te verkennen, en die elkaar gidsen langs soms onbekende wegen. Daarbij horen tradities en rituelen die het scout-zijn zo eigen maken.